பாசுரப்படி ராமாயணம் Part - 11

 பாசுரப்படி ராமாயணம் 

Part - 11

அயோத்தியா காண்டம்



நாடு துறந்து காடு சென்ற ராமன் கங்கையை அடைந்தான். அங்கே பக்தியோடு குகன் வந்து எதிர் கொண்டான்.

இதைக்  கம்பன் "விரி திரைப் புனல் கங்கையை மேவினார்", அகண்டு விரிந்து நுரை ததும்பும் அலைகளையுடைய கங்கையை அடைந்தனர்.


கம்பன் குகனை அறிமுகப் படுத்தும்போது,


ஆய காலையின் ஆயிரம் அம்பிக்கு

நாயகன் போர்க் குகன் எனும் நாமத்தான்

தூய கங்கைத் துறை விடும் தொன்மையான்

காயும் வில்லினன் கல் திரள் தோளினான்.


அந்தக் காலையில், ஆயிரம் நாவாய்களுக்கு சொந்தக்காரன், தூய்மையான கங்கையில் பல ஆண்டுகளாக படகு ஓட்டுபவன், பகைவரை வெல்லும், சீறி பாயும் அம்புகளை உடையவன், கல் போன்ற தோள்களை உடையவன் அன்பன் குகன் என்ற பெயருடையவன் வந்தான் என்பான்.


பக்தியுடைக் குகன் கடத்தக்கங்கை தன்னைக் கடந்து  

வனம் போய்ப்புக்கு காய்யோடு நீடு கனி உண்டு 

வியன்கானம் மரத்தின் நீழல் 

கல்லணை மேல் கண்துயின்று


குகன் ராமனை உபசரித்து தன்னோடு தங்கி விடுமாறு வேண்டினான், அதை மறுத்த ராமனை தன்னுடைய படகில் கங்கையைக் கடந்து அக்கரையில் விட்டான். அங்கிருந்து காட்டில் விளைகின்ற காயையும் கனியையும் உண்டு மரத்தின் நிழலில் கல்லை அணையாகக் கொண்டு திருப்பாற்கடலில் பாம்பணை மீது துயில் கொண்ட மூர்த்தி , இங்கு தூங்கினான்.


இதைக் கண்ட குகன், மனம் வருந்தி,


    காதலன் உணர்த்துவான், ‘இப்

பார் குலாம் செல்வ! நின்னை

    இங்ஙனம் பார்த்த கண்ணை

ஈர்கிலாக் கள்வனேன் யான்,

    இன்னலின் இருக்கை நோக்கித்

தீர்கிலேன்; ஆனது, ஐய!

    செய்குவென் அடிமை ‘என்றான்.


இந்தப் பாரை ஆளுகின்ற செல்வம் படைத்தவனே! நீ  இவ்வாறு கல்லில் துயில்வதை, துன்பத்தில் உழல்வதைக் கண்ட இக்கண்களை இன்னும் பிடிங்கி எறியாமல் இருக்கும் பாவியான். உன்னை பிரிய முடியாமல் தவிக்கிறேன் என்று "கார் குலாம் நிறத்தான்" ஆகிய ராமனிடம் கூறினான்  அவனிடம் பேரன்பு கொண்ட குகன் கூறினான்.


அப்படி கூறிய குகனிடம் கங்கையைக் கடக்க நாவாய் கொண்டு வா என்று சொன்னான் ராமன். 


#பாசுரப்படிராமாயணம் #pasurappadi #Ramayanam #பாசுரப்படி_ராமாயணம்

கருத்துகள்

கருத்துரையிடுக

இந்த வலைப்பதிவில் உள்ள பிரபலமான இடுகைகள்

காம தகனம்

படம்
  காம தகனம்   பன்னிரெண்டு   வயது குழந்தைகளான   ராமனையும்   லக்ஷ்மணனையும் , தந்தை நீ , நல் தாயும் நீ என்று தசரதன்   விஸ்வாமித்ரனிடம்   ஒப்படைக்க மூவரும் தருவனம் நோக்கி நடந்தார்கள் .   சரயுவை   தாண்டி ஒரு வனப் பகுதியை அடைந்ததும்   ராமன் , இது என்ன இடம் என்று விஸ்வாமித்ரனிடம் கேட்கிறான் .   நல்லவர்க்கும் , அடியவர்க்கு இரங்கும் , சந்திரனை தலையில் சூடிய சிவபெருமான் முன்பொரு காலத்தில் இங்கு தவம் ஏற்று இருந்தான் . அப்போது இந்த இடத்தில் இருந்து மன்மதன் மலர் கணைகளை   தொடுக்கவும் அதனால் கோபமுற்ற சிவபெருமான் சினம் கொண்டு தன் நெற்றிக் கண்ணால் பார்க்க பூளை மலர் போன்ற மென்மையான மேனியுடைய மன்மதன் எரிந்து அங்கம் இழந்தவன் ஆனான் .   “திங்கள் மேவும் சடைத்தேவன் மேல் மாரன் வேள் , இங்கு நின்று எய்யவும் ,   எரி தரும் நுதல் விழிப் பொங்கு கோபம் சுடப் ,   பூளை வீ அன்னதன் அங்கம் வெந்து , அன்று தொட்டு ,   அனங்கனே ஆயினான் .” மார வேள்   - மன்மதன் , மக்க...
மேலும் படிக்கவும்

பாசுரப்படி ராமாயணம் Part - 27

படம்
பாசுரப்படி ராமாயணம் Part - 27 யுத்த காண்டம் சரண்புக குரைகடலை அடலம்பால் மறுக எய்து, கொல்லை விலங்கு பணிசெய்ய மலையதனால் அணை கட்டி மறுகரையை ஏறி விபீஷணன் வந்து சரணடைந்த பின் கடலைக் கடந்து செல்ல உபாயம் என்ன என்று சிந்தைகளானார்கள். ராமன் வீடனனை நோக்கி, கிடக்கும் வண்ண வெங் கடலினைக் கிளர் பெருஞ் சேனை கடக்கும் வண்ணமும் எண்ணுதி எண்ணு நூல் கற்றாய்! ‘ நல்ல நூல்களை கற்றவனே, விபீஷணா, நம் எதிரே கிடக்கும் நீல வண்ணம் உடைய கொடிய கடலை, கிளர்ந்து எழுந்து நிற்கும் நம் சேனை கடந்து செல்லும் வழியைச் சிந்திப்பாயாக என்றான். குரைகடலை அடலம்பால் மறுக எய்து - ஆற்பரிக்கின்ற கடலை கலங்கும்படி அம்பு எய்து, கொல்லை விலங்கு பணிசெய்ய - கொல்லை என்றால் முட்செடிகள், மரங்கள்,பராமரிக்கப்படாத காடு; காட்டி விலங்குகள் பனி செய்ய மலையை பெயர்த்து வந்து அதன் பாறைகளையும் மரங்களையும் போட்டு கடலை நிறத்து அணைகட்டி மறு கரையை வந்தடைந்தனர். பேர்த்தன மலை சில; பேர்க்கப் பேர்க்க, நின்று ஈர்த்தன சில; சில சென்னி ஏந்தின; தூர்த்தன சில; சில தூர்க்கத் தூர்க்க நின்று ஆர்த்தன; சில சில ஆடிப் பாடின. பேர்த்தன மலை சில - சில வானரங்கள் மலைகளைப் பேர்த்தன; பேர்...
மேலும் படிக்கவும்

பாசுரப்படி ராமாயணம் Part - 23

படம்
பாசுரப்படி ராமாயணம் Part - 23 சுந்தர காண்டம் இலங்கையின் காவலைக் கடந்து, வைதேஹியைத் தேடி இறுதியில் அவளை அசோகவனத்தில் கண்டான் அனுமன். துயரத்தின் விளிம்பில்ஸ் இருந்த அன்னையோடு பேசினான். அவள் நம்பிக்கையைப் பெற ராம காதையைக் கூறினான். வாராரும் முலைமடவாள் வைதேகி தனைக்கண்டு 'நின் அடியேன் விண்ணப்பம் கேட்டருளாய்!  அயோத்தி தன்னில் ஓர், இடவகையில் எல்லிஅம்போதுஇனிதுஇருக்க  மல்லிகைமாமாலை கொண்டு அங்கு ஆர்த்ததுவும்;  கலக்கியமாமனத்தினளாய் கைகேயி வரம் வேண்ட  மலக்கியமாமனத்தினனாய்மன்னவனும் மறாதொழியக் 'குலக்குமரா! காடு உறையப்போ என்று விடைகொடுப்ப இலக்குமணன் தன்னோடு அங்கு ஏகியதும் கங்கை தன்னில் கூர் அணிந்த வேல்வலவன்குகனோடு  சீர் அணிந்த தோழமை கொண்டதுவும்;  சித்திரகூடத்து இருப்பப் பரதநம்பி பணிந்ததுவும்;  சிறுகாக்கை முலை தீண்ட அனைத்துலகம் திரிந்து ஓடி  'வித்தகனே !ராமவோ ! நின்அபயம் ! ' என்ன  அத்திரமேஅதன்கண்ணைஅறுத்ததுவும்;  பொன்ஒத்த மான்ஒன்று புகுந்து இனிது விளையாட  நின் அன்பின்வழிநின்று சிலைபிடித்து எம்பிரான் ஏகப்  பின்னே அங்கு இலக்குமணன் பிரிந்ததுவும்...
மேலும் படிக்கவும்